مطالب این پست شامل :

1- شعر طعنه های بی قراری : (از خودم )

2- مروری بر مجموعه ناگهانی همیشه نارنجی (از جناب میر آقایی)

*******

1-طعنه های بی قراری

هوای گیسوی تو در آواز پرنده ای است

که هر روز از این شاخه به آن شاخه می شود

طعنه های بی قراری را ...

 می خواندم و

پینه هایی را می شمردم و

 روزگاری که همیشه در تقصیر

پسرم می گوید :

بابا من هم روزی برای تو می خوانم

طعنه های بی قراری را .

و پشت پنجره پرنده ای است

که دخیل بسته خاطرات ترا

داود بیات فروردین 86

2ـ عنوان کتاب :ناگهانی همیشه نارنجی

سروده : سید مهدی میر آقایی

ناشر :انتشارات علمی فرهنگی صاحب الزمان (عج)

 این مجموعه  منحصراً در بر گیرنده ی 41 غزل از جناب میر آقایی است که در فاصله ی زمانی سال های 82 تا 85 سروده شده اند. غزل هایی که در بدو امر با صمیمیت و صداقتی که دارند شمارا دعوت به خواندنشان تا پایان مجموعه می کنند .بیانی عاشقانه و دوری از مغلق گویی و سعی در به کار گرفتن مضامین و نکات و دقایق تازه از ویژگی های بارز این مجموعه است . حس و عاطفه همچنانکه بیشترین نمود را در غزل ها دارد نه لجام گسیخته است و نه یک طرفه ، بطوریکه مثل هوای جاری واسطه ی زمین و آسمان است .نه شتاب زده است و نه خشک و جمود که با بر خورداری از تعادل و توازن بستر مناسبی برای بروز تخیل و اندیشه های این شاعر گرامی شده است: 

ـ و آیه آیه ، سوره سوره با "علق " شروع شد/و "اقرا باسم ربک الذی خلق" شروع شد.....

ـ برایت فال می گیرم بیا این حافظ و این تو / که اهل" هرچه پیش آید خوش آید" های من باشی .....

برخورد میر آقایی عزیز با زبان در این مجموعه برخوردی مبادی اصول بوده و ساختار شکنی از خود بروز نداده مگر در 5 مورد که" هنوزم" به جای "هنوز هم" آورده شده که تلاشی بوده برای تلفیق زبان رسمی و محاوره ای .که با این پایبندی به زبان این 5 مورد خودنمایی خاصی یافته و چندان بار زیبایی اثر را به سمت بهتر شدن هدایت نکرده است .این پایبندی به اصول کلاسیک در موسیقی شعر هم دیده میشود بطوریکه موسیقی درونی و بیرونی اثر گوشنوازی و زیبایی آن هم سو و هم راستا با عاطفه و تخیل غزل هاست.

رسیدن به زبانی که زلال و صمیمی است و سعی در رسیدن به مرز سهل و ممتنع را دارد قطعا بدون تلاش و مطالعه و ممارست بدست نخواهد آمد .عرق ریزی روحی که از شفافیت غزل های میر آقایی عزیزپیداست ، بیانگر زحمات زیادی است که این عزیز سالها بر خود هموار داشته است :

ـ این واژه عجب حال نسوزی دارد /در شعله هنوزم سرپا می ماند

 درزمزم حس تو وضو باید ساخت / از سعی تو یک کوه صفا می ماند

 ای کاش هوایی که شدم برگردی /شعری ، غزلی فاصله را بردارد

مضامین مذهبی اجتماعی عاشقانه و... در بافتی صمیمی و به دور از تکلف چنان ارائه شده که خواننده غرابتی با آنها پیدا نمی کند و در عین حال کشف های شاعرانه ی اثر، چشم مشتاقان و ادب دوستان را به دنبال خود می کشاند

ـ تو مثل نور امیدی و شهر بیدار است /چگونه حس تورا استتار باید کرد ؟

زخم عاشورا و دلبستگی به انتظار آنچنان عاشقانه ابراز شده اند که تغزل و شیفتگی و ارادت شکل و شمایل هنرمندانه ای را از خود در این آثار به نمایش گذاشته اند .  

بی شک همه ی آثار یک شاعر از یک قوت برخوردار نیستند اما در این مجموعه یک دستی و تعادل و توازن در اکثر سطوح، بیشترین نمود را دارد و انتخاب بهترین غزل را دشوار می کند اما برای نمونه به غزل های ذیل می توان اشاره کرد  :

غزل غزل پرنده ...، تو ای فردا ترین ،ناگهانی همیشه نارنجی ، باور نمی کنم که ...، سربلند سفیر عاشورا ،مسیر آمدنت از بهار لبریز است زیر سقف ساده ی باور ، این روز ها و ...

برای میر آقایی عزیز توفیق روز افزون خواستاریم و منتظر چاپ سایر آثارشان می مانیم

با هم غزلی از ایشان را مرور می کنیم

مسیر آمدنت از بهار لبریز است

برای دیدن رویت چه کار باید کرد ؟

 چقدر از غم غربت فرار باید کرد ؟

تو مثل نور امیدی و شهر بیداراست

چگونه حس تو را استتار باید کرد ؟

در انتظار تو ماندیم و جمعه ها رفتند

چقدر شکوه از این انتظار باید کرد

مسیر آمدنت از بهار لبریز است

 بیا فضای غزل را بهار باید کرد

و من که غرق امیدم همیشه می پرسم

 برای دیدن رویت چه کار باید ؟

وبلاگ چایخانه ی غزل با ادرس ذیل متعلق به جناب میر آقایی است که برای آشنایی بیشتر با این عزیز به آدرس ذیل می توانید مراجعه بفر مایید:

کتاب های ذیل در پست های آینده معرفی خواهند شد :

1- از تلخ و شاد وطنم : سروده ي جناب آقاي فریدون ضرغامي (اسود)

2- صورت پیوند جهان : مجموعه ی اشعار هشتمین جشنواره سراسری شعر علوی

 ضمنا دوستانی که تمایل دارند که کتابشان در این وب معرفی شود یک نسخه از کتاب مزبور را به آدرس ذیل ارسال بفرمایند:

 تویسرکان :صندوق پستی 151 – 65815

فرارسیدن سال نو ،بهار طبیعت و تقارن با بهار جانها و میلاد  حبیب عالمین حضرت ختمی مرتبت (ص) و امام جعفر صادق (ع) را به همه تبریک عرض می کنم و سال و روزگاری قرین با سعادت و بهروزی را برای همه خواستارم

در این پست نگاهی به کتاب " درست مثل تفنگ " سروده ی جناب آقای ناصر صارمی خواهیم داشت و در پایان شعر ی از خودم تقدیم می کنم
 

همچنین کتاب هایی که درپست های بعدی معرفی می شوند به ترتیب وصول عبارتند از :
 

1-ناگهانی همیشه نارنجی سروده ی جناب آقای سید مهدی میر آقایی

2- از تلخ و شاد وطنم سروده ي جناب آقاي فریدون ضرغامي (اسود)

##########

ضمنا دوستانی که تمایل دارند که کتابشان در این وب معرفی شود یک نسخه از کتاب مزبور را به آدرس ذیل ارسال بفرمایند:

1- مروری بر مجموعه ی: درست مثل تفنگ

سروده ی: جناب آقای ناصر صارمی

ناشر : کیان مهر

این مجموعه که با فاصله ی کوتاهی  پس از انتشار به چاپ دوم رسیده در بر گیرنده ی ده شعر کلاسیک (عمدتا غزل ) و شعر آزاد بوده که بعضی از آنها از طریق وبلاگ بهشت نظم در معرض دید دوستان و ارزیابی های ایشان قرار گرفته است . مثل غزل درست مثل تفنگ ،نگو سخن ز بریدن و کارهای آزاد مثل : کارنامه ی طلاق ،خدا قوت خدا رحمت و ...

سال هاست که صارمی عزیز را از نزدیک می شناسم و بالطبع فرصت مغتنمی بوده تا زیر و بم اشعار شان را به شکل دست اول شاهد باشم . بی شک تسلط ایشان در حیطه ی موسیقی و ارتباط شعر و موسیقی و تجربه ی این دو بطور همزمان تاثیر و ناثراتی را در اشعار شان گذاشته که شاعر را از تکلف و مغلق گویی دور کرده و به سمت و سویی کشانده که اشعارشان به زلالی نوای تار و سه تارشان نوازشگر جان و دل باشد ذهن مضمون یاب و گریز از بازی کلمات بی حاصل و نگرشی که این شاعر به پیرامون و اجتماع و خلوت خود دارد مسائل فردی و اجتماعی را بر سر یک سفره نشانده و جدایی بین دل شاعر و مردم را رقم نمی زند بلکه خود را در جمع و جمع را خودش می داند :

خاموش و عربده جویم درست مثل تفنگ

سربی خلیده گلویم درست مثل تفنگ

جادوی چشم غزلبارت ای غزالک من

تا کوه برده ز کویم درست مثل تفنگ ....

ذهنی که ورود ممنوع برای هیچ سوژه ای و کلمه ای ندارد ذهن منفعلی است اما دگم بودن هم در برابر این موضوع از طرف دیگر افتادن است ذهن شاعرانه ی شاعر در این مجموعه نه ولنگار است و نه اسیر دگماتیسم . به راحتی معضلات اجتماعی و شخصی با عناصر شغلی و پیرامونی گره خورده و شعری مثل

کارنامه ی طلاق را رقم می زند :

تجربی کم آوردم /با زبان فقط بازی می کردم/ اقتصاد، صفر/جزوه ی انضباطم دست دختر همسایه گم شد ...

ویا در شعر : خدا قوت ، خدا رحمت شعر از خالکوبی شاطری پیر شروع می شود که خالکوبی مزبور در حال حاضر گربه ای پیر و پلاسیده است. حال اینکه روزی و روز گاری شیری بود ...که:

 در خشمش نمی خندید / با نشاطش نمی غرید /

حکایت تکرار پاروهایی است که سالها نان سنگک  را رقم زده ...

تغار تمام ./پارو عمودی شد / و/ این بود روزمرگی چهل ساله /...پارو عمودی شد/ و/ شاطر عباس افقی رفت

شاعر در این مجموعه بی هیچ ادعایی زمزمه های دلی سرد و گرم چشیده را که از  کنار همه چیز گذشته (ولی نه بی تفاوت) و زندگی را با سادگی و زیبایی به زبان شعر رسانده است . آلام و آرزو ها و ...نه از شتابزدگی و احساس زود گذر که با طما نینه و به شکل درونی شده در اثر مجال بروز پیدا می کند طوری که آرامش و زلالی آن ، گاهی موجب می شود عمق  این ثار در بدو امر به چشم نیاید حال اینکه این سهل و سادگی شانه به شانه ی ممتنع بودن هم حرکت می کند. برای نمونه با هم شعر قاب عکس را مرور می کنیم

که آلبومی از عمیق ترین درد های دوران دفاع مقدس است بی آنکه متظاهرانه و با توسل به یک سری از کلمات شعاری، های و هو کند. گو اینکه علی الظاهر این قسمت از مقاله ی اخیر از بعد کلی تر شعر هم ممکن است بکاهد. با هم می خوانیم :

رنگ و رو باخته ای از پس دلباختنت

رفته از یاد مگر فصل گل انداختنت

صحن نقاشی چشمان تو فریاد نماست

نکته ها دارد از آن سوختنت ، ساختنت

و در امواج شکسته پی پیشانی تو

می توان غرق شد و دید چرا تاختنت

پسرت مثل تو امروز رشید است ولی

بی خبر مانده ز رسم عَلَم افراختنت  

حیف با من به تماشای غرورت ننشست

تا که هشیار شود با غم نشناختنت

مادرت داغ صنوبر زده مجنون شد و رفت

دست خوش ، فاصله با عشق بر انداختنت

تا تو در قاب نشستی دل آیینه شکست

نه به پرداختنت نه به نپر داختنت

نه چراغی است در این تاقچه نه گلدانی

2-و اما شعر خودم :

این دفعه بر خلاف همیشه که شعر کلاسیک داشتم شعری تو قالب آزاد تقدیمتون می کنم. امید اینکه با ارائه نظرات ارزشمندتون به زیباتر شدنش کمک بفرمایین. از بذل توجهی که دارین پیشاپیش تشکر می کنم

دست نوشت

قرار نداری

مثل خواب بی دعوتی که بعد از بیداری هم

دست از سر لحظه هات بر نمی دارد

و مثل نق نق بچه ای که نا آرا می بهانه اش را

به همه ی سلول های مغزت تزریق می کند ،

بی قراری ؛

 [ شاید به تعبیر ازلیت نمی رسی ؟

¤¤¤¤

تعبیر این ناخوانده ای که می بایست من می شدم و

   ....تو از آب در آمدی

درست مثل خواب بی دعوتی

که کم کم رقیب شد وبیداری ،بیماری ...

نه با تو نیستم اصلاً مگر کسی برای رقیبش عاشقانه می نویسد

آن هم درست موقعی که بهار سالهاست می آید و می رود و

[ انگار نه انگار که زمستان در سرو روی من خواب می بیند که ....

نه با تو نیستم عزیزم من مدت هاست که

 دست نوشت را

 به سر نوشت ترجیح داده ام

گیرم که بهار یادی از شکسته ها نکند

¤¤¤¤

(کاش یادی می کردی

باور کن من چندان از فلسفه بافی سر در نمی آورم و این از ناچاری بی قراری هاست

یعنی بهانه هایی که سلول به سلول تزریق می شوند)

¤¤¤¤

ده و چنــــــد ... سال گذشته و هنوز منم و

 "...کوچه هایی که بی تو دارم تا[1]...."

   و این دنیا ،دنیایی ترمز بریده