شصتمین سالگرد میرزا قهرمان پاکبین

چو زلف بر رخت ای ماهرو حجاب شود        کسوف عارض رخسار آفتاب شود

زچشم بندی آن چشم مست فهمیدم        کـه روز گـار گرفـتار انـقلاب شـود

بر آن جمال دلارا عرق چو بنشیند              گلی است تازه که آغشته با گلاب شود

بر آن سرم که کنم گریه، لیک می ترسم       زآب دیده ی من ، عالمی خراب شود

همیشه کرسی دل ملک طلق خوبان است     چه لازم است که تجدید انتخاب شود

گر از وزیر خرد حال ملک دل پرسی                زدستبرد غمت عاجز از جواب شود

روا مدار که من مانم از رخت محروم              ولی بعکس ، رقیب از تو کامیاب شود

هزار خرقه ی تقوا به رایگان بخشد              دمی که صوفی ما مست از شراب شود

به قهرمان مپسند این همه اذیت و جور      چه کرده است که مستوجب عذاب شود  

دهم مهر مصادف با شصتمین سالگرد در گذشت میرزا قهرمان پاکبین بود شاعری آزاده و متدین و پیشرو که با جهد و کوشش فراوان ،قریحه و ذوق و استعداد خدا دادی اش را چنان پرورش داد و با بکار گرفتن نیروی خلاقه ی خویش در عرصه ی شعرو ادب شگفتی آفرید،تا جایی که موجب مباهات و افتخار همه ی ایرانیان شد .

      با تو جه به ایام مراسم احیا و روزه داری و ...در روز جمعه سیزدهم مهر ماه سال جاری با کوشش و همت عزیزانی مثل جناب آقای ناصر صارمی و جناب آقای غلامرضا بکتاش، جمعی از شعرا و هنرمندان گرامی ملایر بر سر خاک قهرمان گرد آمدند تا ادای دینی به این شاعر بزرگ کرده باشند .

     در این مراسم صمیمی ابتدا جناب آقای صارمی به ایراد سخنانی در خصوص معرفی این شاعر شهیر کرده و لزوم آشنایی بیشتر با این شاعر بیداری خواه را خاطر نشان کردند .ادامه ی صحبت های ایشان به دوش این حقیر بود و اشاره ای و نشانه ای از این که این شاعر پر تلاش چقدر کوشیده و منزلت اجتماعی ایشان هنوز آنچنان که باید و شاید شناخته نشده است . و این وظیفه ی ادیبان و شعرا را (علی الخصوص هنرمندان ملایر را) سنگین تر می کند ...

در ادامه شعر خوانی عزیزان را داشتیم که عبارت بودند از آقایان :

غزاله،ادیب ،گودرزی ،صارمی ،بکتاش ،کریمی ،پایداری ،ونایی،مریوند و  ...

خانم :واحدی ،کرمی ،زندی ،شیرزادی ،ستاری ،داودی و افشاری ...

یکی از اقدامات بسیار ارزشمندی که در طی این سال ها در جهت شناساندن میرزا  قهرمان پاکبین صورت گرفت ،جمع آوری و انتشار کلیات اشعاراین شاعر بزرگ بود که با هزینه ی شخصی و صرف وقت فراوان از طرف جناب آقای محمد حسین فروغی تحقق پیدا کرد. متأسفانه در این مراسم به دلیل مشکلات شخصی ایشان نتوانستیم از کمالات و بیانات این عزیز بهره مند شویم .

      امید اینکه در سال های آتی آستین همت ادب دوستان و نمایندگان فرهنگی این دیار و این ملک کمی بالاتر رفته و با مساعدت مسئولین شهر ، شاهد این باشیم که همایش یا کنگره ای در شأن و منزلت قهرمان برگزار شود. تا زلال هنری این بزرگمرد به کام تشنگان هنری برسد .چرا که پهنه ی ادبیات دوران مشروطه بدون قهرمان کم فروغ است .ونسل معاصر بدون شناخت از این نوابغ هنری نسلی می شود بی هویت که مطلوب هیچ ایرانی مسلمان آزاده ای نیست .

با تمام بی بضاعتی دسته گلی- که بر آمده از همه ی وجودمان بود -را  بر خاک این عزیز گذاشتیم. با این امید که در سال بعد شاهد این باشیم که هنر مند قدر بیند و ...

نه مثل حالا که هنر مند در گوشه ی عزلت باشد هر چند :

شکر از بس که می ریزد زکلک قهرمان آخر

 ملایر رشک هند و غبطه ی اهواز می گردد